[TR - USA Giga-trip] Dag 8 Indiana Beach Na een lekker nachtje slapen besloten we naar Indiana Beach te rijden. Dit was een lange autorit, dus zijn we op tijd gegaan, zodat we rond 17:00 aankwamen voor de avondkorting. Indiana Beach heeft ook een mooie skyline als je richting het park loopt. Het park ligt ook op een eiland, maar is te betreden via een mega grote brug. Wat mij opviel was dat Indiana Beach al veel weg had van Waldameer, waar ik toen zelf niet zo kapot van was. Maar het is mij erg meegevallen. Indiana Beach heeft toch net dat beetje meer sfeer dan Waldameer. Het enige voordeel was dat we een heel rustig park aantroffen, alleen het nadeel daarvan was, dat ze totaal geen capaciteit draaide. Vaak één trein of 2 karretjes. Waardoor er toch weer een wachtrij(tje) ontstond. We zijn in een totaal van 2,5 uur gebleven. Na het park bezoek nog lekker gegeten en zijn we doorgereden naar een hotel dichtbij Sixflags Great America. Hieronder de foto’s met wat commentaar Hier gingen we heen De skyline van Indiana Beach De Hoosier Hurricane, een leuke houten achtbaan, waar je een klein beetje door het park heen gaat. Je ziet deze baan al in het begin als je aan komt lopen naar het park toe. Ze hadden hier ook al een zwembad. Trouwens best wel een rare. Ze hadden alles op het natuur water weer gebouwd. Dus zwembad en zelfs een lazy River wat gewoon helemaal speciaal gemaakt was, alleen dit zag er niet uit. Dus zo’n hele lazy River boven dat natuur water. Dit was ook een enorm korte vergeleken met andere parken. Tig’rr Coaster. Een beste aparte baan met amper capaciteit. Er reden hier maar twee treinen op waar je maar met vier man in kan. Natuurlijk vullen ze het niet gewoon op met vier, nee ook met één of twee personen. Bij dit baantje zit je ook alleen maar met een riempje vast, dus vergeet die beugel hier maar. Het karretje van Tig’rr Coaster De Cornball express. Dit moet volgens mij een kiddie woodie voorstellen, maar dat is het zeker niet. Deze jongen gaat nog best hard voor een woodie en is tenminste geen beuk achtbaan, dus door mij goedgekeurd. Steel Hawg. Dit soort achtbaan was voor ons ook nieuw om te proberen. Hier ook helaas weer amper capaciteit. Ze hadden dacht ik maar twee of drie karren erop staan waar maar vier personen in konden. Dus echt snel ging het allemaal weer niet. Persoonlijk vond ik de baan niet heel bijzonder. De drop is wel geinig, maar ook niet dat ik zeg geweldig. De rest van de elementen zijn best saai en als je een beetje lang op de kop blijft hangen om vervolgens weer in een halve loop recht te komen, denk ik ja dat is wel het leuke van de hele baan. Ik vind het qua thrill weinig toevoegen. Wat ook best jammer was is dat de baan helemaal uit het park staan. In ieder geval zo lijkt het. Je moet helemaal tot aan het eind van het park lopen, totdat je allemaal die huisjes ziet, waar je kan overnachten en dan ineens ergens achter zit Steel Hawg verborgen. Lost Coaster of Superstition Mountain is echt één van de leukste banen van het park. Dit is ook weer een nieuwe ervaring qua achtbanen geweest. Met een lift ga je omhoog en dan denk je daar ga ik een rit beleven aan al dat hout. Maar het is gewoon erg leuk. Echt hele korte stukjes track, dus kleine stukjes bocht, dan weer even recht en een klein dropje. Laat zeggen alles is klein dan een normale bocht of een drop. Het geeft je een gevoel alsof je echt door een mijn rijdt. Ik vind de rit toch ene kant moeilijk te beschrijven. Zoiets moet je meemaken of meegemaakt hebben om erover te kunnen praten.